Kenti “şehir” yapan ruhudur

“Çoğu insan şehirde yaşar ve ömrünü tüketir. Şehre ne bir iz bırakabilir, ne de bir ışıltı… Şehrin ruhuna yakın duramaz.…

Odaktaki “insan”

Berrak bir su, yaşlı bir kaya

Sıra, dağlarda…

Dünyanın rüzgarı yüzünüzde 

  Binlerce metreden süzülen bir kartal gibi gezinmek gökyüzünde. Altında onlarca şey olup biterken, hiçbirisini duymadan sadece rüzgara bırakmak kendini.…

Kadın dediğin

Kasetler sarmıyor artık!

Çık dışarıya oynayalım…