“Yola düşen umutlar”

Her yol umuttur bize.  Gidişimize bir tek rüzgar şahittir, Yola düşen gölgemiz sadece bir iz… Umudun rengi mavi üzerimizde, Rotamız…

Şehre kış gelince…

Duvarda gizli göl manzarası

Odundan kömür, kömürden kara

Bir nefes “hiç”

 İnsanın ruhuna üflenen bir yaradılış nefesi… Neyzen Tevfik’in hayatı boyunca peşinde koştuğu “hiç”liğin sesi… “Velilik ve delilik arasında bir hiç”…

Sahi ne oldu o esas kıza?

Hala yaşayan ritim: The Doors

“En iyisi”